معرفی گروه

گروه مهندسی ایمنی دانشکده فنی مهندسی

گروه مهندسی ایمنی از سال 1394 با شکل گیری خود اقدام به برنامه ریزی جامع و کاملی جهت تعریف رشته مهندسی ایمنی در دانشکده فنی و مهندسی نمود. هدف از تعریف این رشته در دانشگاه علم و فرهنگ، تربیت کارشناسان ایمنی با توجه به افزایش نیاز  صنایع نفت، گاز، پتروشیمی، پالایش و پخش، معادن، فرودگاه ها، بنادر، صنایع ساختمانی و راه سازی و … بوده است. استفاده از ظرفیت های بالای صنعت نفت با توجه به پیشگام بودن این صنعت در زمینه ایمنی و HSE و بکارگیری اساتید کاملا تخصصی و علمی از جمله برنامه های گروه مهندسی ایمنی در تربیت دانشجویان این رشته در دانشگاه علم و فرهنگ می باشد. گروه مهندسی ایمنی با درگیر نمودن و فعال نمودن بخش های مختلف صنعت نفت در این دانشگاه توانسته ارتباط بسیار خوبی با صنعت برقرار نماید که خود از جمله افتخارات این گروه می باشد. گروه مهندسی ایمنی از سال 1394 با شکل گیری خود اقدام به برنامه ریزی جامع و کاملی جهت تعریف رشته مهندسی ایمنی در دانشکده فنی و مهندسی نمود. هدف از تعریف این رشته در دانشگاه علم و فرهنگ، تربیت کارشناسان ایمنی با توجه به افزایش نیاز صنایع نفت، گاز، پتروشیمی، پالایش و پخش، معادن، فرودگاه ها، بنادر، صنایع ساختمانی و راه سازی و … بوده است. استفاده از ظرفیت های بالای صنعت نفت با توجه به پیشگام بودن این صنعت در زمینه ایمنی و HSE و بکارگیری اساتید کاملا تخصصی و علمی از جمله برنامه های گروه مهندسی ایمنی در تربیت دانشجویان این رشته در دانشگاه علم و فرهنگ می باشد. گروه مهندسی ایمنی با درگیر نمودن و فعال نمودن بخش های مختلف صنعت نفت در این دانشگاه توانسته ارتباط بسیار خوبی با صنعت برقرار نماید که خود از جمله افتخارات این گروه می باشد.

معرفی گروه مهندسی ایمنی
رشته مهندسی ایمنی با همت و پشتکار مدیران ارشد صنعت نفت و گاز با برنامه ریزی جامع و کامل در جهت رفع نیازهای صنعت در حوزه ایمنی و در دانشکده فنی و مهندسی تعریف شده و از سال 1395 اقدام به اخذ دانشجو در مقطع کارشناسی نموده است. هدف از تعریف این رشته در دانشگاه علم و فرهنگ، افزایش سطح دانش ایمنی در صنایع مادر تخصصی، تربیت کارشناسان ایمنی خاص نیاز صنایع پیچیده نظیر صنعت نفت، گاز، پتروشیمی، پالایش و پخش، معادن، فرودگاه ها، بنادر، صنایع ساختمانی و راه سازی و … بوده است.
استفاده از ظرفیت های بالای صنعت نفت با توجه به پیشگام بودن این صنعت در زمینه ایمنی و HSE و بکارگیری اساتید کاملا تخصصی و علمی از جمله برنامه های گروه مهندسی ایمنی در تربیت دانشجویان این رشته در دانشگاه علم و فرهنگ می باشد. شایان ذکر است شناخت دقیق از صنعت نفت بعنوان اصلی ترین صنعت نیازمند مهندس ایمنی و نیز ارتباطات گسترده در حوزه های آکادمیک و صنعتی از جمله عوامل تاثیر گذار در کاربردی نمودن هرچه بیشتر این رشته می­باشد.
گروه مهندسی ایمنی از ابتدای فعالیت خود توانسته با برگزاری کنفرانس ها، نشست های تخصصی، کارگاه های آموزشی، بازدید های صنعتی و دوره های آموزشی در توانمند سازی دانشجویان خود گام های موثری بردارد و نسل جدید مهندسان ایمنی را برای ورود موفق به صنعت آماده نماید.
در واقع این گروه سعی دارد با برنامه ریزی های منظم و طی فرآیند تخصصی در کنار دروس دانشگاهی، مهندسی کارآمد در سطح مورد نیاز صنعت بار بیاورد و سپس زمینه­ی انتقال دانشجو از دانشگاه به صنعت را مهیا سازد.

مقدمه ای در مورد ایمنی
مهندسی ایمنی شاخه‌ای از علم است که عوامل مخاطره آمیز صنایع را تجزیه و تحلیل می نماید و با آنالیز دقیق به بیان راهکارهای کنترلی و پیشگیرانه می پردازد. ضرورت پرداختن به مقوله ایمنی آنجا مشخص می گردد که با توجه به آمار حوادث اتفاق افتاده به عمق فجایع بوجود آمده در زمینه های اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی پی می­بریم. میتوانست با رعایت حداقل نکات ایمنی از رخ دادن آنها جلوگیری نمود و یا شدت حادثه را به کمترین حالت خود رساند.
در گذشته برنامه های ایمنی بر اساس یک فلسفه ، بعد از واقعه به بررسی و کنترل حوادث می پرداختند بدین معنی که مهندسی ایمنی بعد از وقوع یک حادثه وارد عمل شده و سعی میکرد که با انجام تحقیقات لازم علل بروز حادثه را مشخص کرده و از نتایج حاصله بعنوان پایه ای برای پیشگیری از وقوع حوادث مشابه استفاده کند؛ در این روش ایمنی باید حادثه ای رخ میداد تا مهندسی ایمنی بتواند وارد عمل شود که این امر باعث تحمیل هزینه های زیادی به سیستم می شد. با توسعه و گسترش سیستم های حساس و بسیار پیچیده این ایده قوت گرفت که برای بررسی وضعیت ایمنی سیستم ها دیگر نمی توان به حوادث اجازه وقوع داد لذا سعی گردید که روشهایی برای تجزیه و تحلیل حوادث ابداع شوند که بتوانند پتانسیل وقوع خطر را قبل از عملیات یک سیستم شناسایی کنند و نتیجه این تلاشها باعث شد که امروزه ایمنی سیستم بر اساس یک برنامه طرح ریزی شده ،دارای نظم،سازماندهی شده و در قالب یک فرآیند قبل از واقعه در آید که بر پایه روش آنالیز– کنترل قرار دارد. در فلسفه امروزی ایمنی سیستم تاکید بر روی سطح قابل قبول از ایمنی در فاز طراحی و قبل از تولید یا عملیات واقعی محصول یا سیستم و ارزیابی خطرات سیستم قبل از تحمل خسارت می باشد . پیشگیری همواره ارزان تر از درمان است و این مقوله ای است که در تمام زمینه ها مصداق دارد.
رشته مهندسی ایمنی
با توجه به پيشرفت تكنولوژي در جوامع و نقش اساسي صنايع در توسعه اقتصادي كشور، بالاخص صنايع نفت، گاز و پتروشيمي،حضوركارشناسان ايمني، نيازي مبرم و حائز اهميت در حفظ و حراست از سرمايه هاي انساني و تاسيسات صنعتي مي باشد كه با تشخيص منابع خطر آفرين، ارائه راهكارهاي پيشگيرانه و اجراي طرح هاي مهندسي مقابله با حوادث، موجبات ارتقاي سطح فرهنگ ايمني و توسعه اقتصاد ملي را به ارمغان خواهد آورد.
رشته مهندسي ايمني كه از رشته هاي نسبتاَ جديد در جهان و ايران مي باشد، داراي اهميت و اولويت ويژه اي در نظام آموزش عالي كشور بوده كه گنجاندن آن در رديف رشته هاي دانشگاهي، صرف نظر از جاذبه و كاربرد آن، موجبات فعال شدن حوزه هاي آموزشي و پژوهشي را فراهم خواهد آورد. اين رشته كه هدف آن تربيت متخصصان ايمني براي صنايع زيربنايي كشور از جمله صنعت نفت، گاز، پالايش و پتروشيمي است؛ مشتمل بر برخي دروس پايه و اصلي مهندسي شيمي بوده و دروس تخصصي آن در زمينه هاي مهندسي ايمني، بهداشت حرفه اي و محيط كار، كنترل آلاينده هاي محيط زيستي و جلوگيري از ضايعات انساني و اقتصادي مي باشد.
نكته حائز اهميت اين رشته در دانشگاه علم و فرهنگ، بهره گيري از مدرسين مجرب و متخصص حوزه ايمني در وزارتخانه هاي نفت، كارو صنعت و معدن مي باشد كه الگويي متفاوت در سيستم آموزش عالي كشور به حساب آمده و نقشي موثر در ارتقاي سطح علمي دانش آموختگان اين رشته و آماده سازي آنان براي ورود به بازار كار خواهد داشت.
با توجه به پيشرفت تكنولوژي در جوامع و نقش اساسي صنايع در توسعه اقتصادي كشور، بالاخص صنايع نفت، گاز و پتروشيمي،حضوركارشناسان ايمني، نيازي مبرم و حائز اهميت در حفظ و حراست از سرمايه هاي انساني و تاسيسات صنعتي مي باشد كه با تشخيص منابع خطر آفرين، ارائه راهكارهاي پيشگيرانه و اجراي طرح هاي مهندسي مقابله با حوادث، موجبات ارتقاي سطح فرهنگ ايمني و توسعه اقتصاد ملي را به ارمغان خواهد آورد.
رشته مهندسي ايمني كه از رشته هاي نسبتاَ جديد در جهان و ايران مي باشد، داراي اهميت و اولويت ويژه اي در نظام آموزش عالي كشور بوده كه گنجاندن آن در رديف رشته هاي دانشگاهي، صرف نظر از جاذبه و كاربرد آن، موجبات فعال شدن حوزه هاي آموزشي و پژوهشي را فراهم خواهد آورد. اين رشته كه هدف آن تربيت متخصصان ايمني براي صنايع زيربنايي كشور از جمله صنعت نفت، گاز، پالايش و پتروشيمي است؛ مشتمل بر برخي دروس پايه و اصلي مهندسي شيمي بوده و دروس تخصصي آن در زمينه هاي مهندسي ايمني، بهداشت حرفه اي و محيط كار، كنترل آلاينده هاي محيط زيستي و جلوگيري از ضايعات انساني و اقتصادي مي باشد.
نكته حائز اهميت اين رشته در دانشگاه علم و فرهنگ، بهره گيري از مدرسين مجرب و متخصص حوزه ايمني در وزارتخانه هاي نفت، كارو صنعت و معدن مي باشد كه الگويي متفاوت در سيستم آموزش عالي كشور به حساب آمده و نقشي موثر در ارتقاي سطح علمي دانش آموختگان اين رشته و آماده سازي آنان براي ورود به بازار كار خواهد داشت

تاریخچه و پیدایش مهندسی ایمنی

با پیچیده تر شدن صنایع و پیدایش انقلاب صنعتی در قرن نوزدهم، افزایش حوادث کاری و آثار آن بر جامعه، ضرورت رعایت نکات ایمنی بیش از پیش احساس گردید. در این شرایط که روز به روز خطرات ناشناخته صنایع، تلفات انسانی و مالی زیادی به صنایع رو به رشد تحمیل می کرد، ایمنی معنای جدیدی یافت. تا جائیکه با گذشت زمان و با توجه به پیچیدگی صنایع مهندسی ایمنی در قالب یک حرفه عملی ایجاد شد. این شاخه جدید مهندسی ایجاد شده در دانشگاه ها و نهادهای آکادمیک نیز با عناوین ایمنی صنعتی و بهداشت صنعتی شروع به تربیت دسته ای از متحخصصان نمود که حافظ جان انسان ها و اموال صاحبان سرمایه باشند.
مهندسی ایمنی با گذر زمان مختص هر صنعت بهینه سازی شده و با توجه به زیر و بم های موجود در آن توانست تا حد بسیار زیادی از آمار حوادث بکاهد. در این بین سازمان های بین المللی تاسیس گردیده و به ارائه استانداردها و شیوه های کاری جهت کاهش حوادث پرداختند. از این سازمان ها می توان به سازمان ایمنی و بهداشت شغلی (Occupational Safety and Health Administration) ، سازمان ملی حفاظت از آتش (National Fire Protection Association) اشاره نمود که به خوبی به ایفای نقش پرداختند.
در کشور ما ایران، رشته های ایمنی صنعتی و بهداشت حرفه ای سالیان متمادی است که در حال تدریس در دانشگاه های معتبر می باشند. این درحالیست که مفاهیم ایمنی و بهداشت درکنار محیط زیست، در قالب HSE در صنایع مادر تخصصی وارد شده و به خوبی جایگاه خود را پیدا نموده است.
صنایع نفت، گاز و پتروشیمی با توجه به استراتژیک بودن و پیچیدگی های فرآیندی خاص، اهمیت ویژه ای برای مقوله HSE و بطور خاص ایمنی قائل شده اند و با پیاده سازی استانداردها و دستورالعمل های بین المللی سعی در کاهش تلفات جانی و مالی ناشی از رخداد حوادث پرداخته اند.
در این بین دپارتمان نفت وگاز دانشگاه علم و فرهنگ با توجه به رسالت خود و شناخت دقیق از نیاز صنعت نفت، اقدام به تعریف رشته مهندسی ایمنی با مجوز وزارت علوم، تحقیقات و فناوری نموده است که بتوان خلأ نسبی کمبود نیروی متخصص را تا حد ممکن برطرف نماید. همچنین با آموزش های تخصصی و آکادمیک، این دانشجویان برای ایفای نقش مهندس ایمنی در سایر صنایع نظیر خودروسازی، ساختمانی، راه و شهرسازی، فولاد، معادن و … نیز مهارت های لازمه را کسب می نمایند.